مطربانه

به چه گناهی فیلتر شدم

2011-03-11T10:04:00.000+03:30

شنیده بودم "گرحکم شود که مست گیرند در شهر هرآنچه هست گیرند "
ظاهرا دوران ما همان دوران ست فله ای فیلتر می کنند و نمی ترسند که روزی چنین اتفاقی بیفتد :

"و اذاالوبلاگه سئلت ........................بای ذنب فیلترت "

واقعا اگر روزی این وبلاگ کوچک من از شحنه های فیلترکننده بپرسد :

"به چه گناهی فیلتر شدم " چه جوابی دارند ؟ جز این که بگویند به ما دستور دادند مستان را بگیرید و ما هرچه دم دستمان آمد گرفتیم .

به گمان من بحث کردن در باره ی فیلتر کردن بی فایده ست چرا که در هیچ منطقی در پشت قضیه وجود ندارد جز این که "من میتوانم پس انجام میدهم ".اما نتوانستم بعد از گذشت بیش از یکماه از فیلتر شدن وبلاگم چند کلمه ای ننویسم .اگر نمی توانم جلو این کار را بگیرم حق من ست که بپرسم :" چرا ؟"

تنها صداست که میما ند

2010-10-13T18:57:00.000+03:30

بانوی آواز ایران در گذشت .
من و همسن و سالهای من با صدای مرضیه انس و الفت زیادی داریم .
وقتی از دلتنگی جان به لب میشدیم " سنگ خارا " گواه دل شیدایمان بود .
وقتی سرخوش بودیم زمزمه می کردیم "می زده شب چو زمیکده باز آیم ....."
وقتی مست بودیم می خواندیم " اگر مستم من از عشق تو مستم ....عشق تو مستم ...."
شکستهایمان را پر میکردیم با " ساغرم شکست ای ساقی ...رفته ام زدست ای ساقی ..."
انتظار هایما ن را با " دوسه شبه که چشمام به دره ..." میگذراندیم
وحا ل مرضیه می خواند :
" از برت دامن کشان رفتم ای نامهربان
از من آزرده دل کی دگر بینی نشان
رفتم که رفتم
و من می خوانم :
" چی بگم وقتی که این دیوونه دل بونه میگیره
تورو میخوا د تورو میخواد چی بگم
چی بگم وقتی که سر میزاره رو دیوار سینه
تورو میخواد تو رو میخواد چی بگم "
بانوی آواز ایران رفت ولی صدای همیشه کوکش با من ست . من جوانیم را با صدای او به میانسالی رساندم و میانسالی ام را با زمزمه ترانه های او به کهنسالی میبرم .
ایکاش صدای مرضیه به سیاست آلوده نمیشد .
اما با همه ی این حرفها این صدای مرضیه است که برای همیشه می ماند و نه گرایش سیاسی خاص او در واپسین سالهای عمرش .
یادش را گرامی می دارم و به دوستداران صدایش تسلیت میگویم.
روحش شاد !

سخنی عجیب

2010-08-13T15:58:00.000+04:30

درسفری به شمال به این پرده نوشته برخوردم .اولین سوالی که به ذهنم رسید این بود که مگر در زمان حضرت علی فقیه هم وجود داشته است که با آن نباید بگو مگو کرد؟

بعد از خودم پرسیدم چرا زنان و کودکان درردیف انسانهای فرومایه و بی شرم قرار داده شده اند؟

برای این سوالهایم پاسخی پیدا نکرده ام .

ظاهرا اداره تبلیغات اسلامی تنکابن لازم ندانسته که بنویسد این سخن را از کجا نقل کرده است .شاید پنداشته است هرسخنی که منسوب به مولا علی باشد مردم آنرا می پذیرند!

قضاوت با شما

مقبره پير شاليار در اورامان تخت

2009-10-31T22:12:00.005+03:30

فرقی نمی کند کجای ایران باشی .هرجا که باشی و مشکلی داشته باشی سعی می کنی به طریقی راهی به ماوراء طبیعت پیدا کنی و مشکلت را بیان کنی .خاموش نخی می بندی به درختی یا به پنجره مزار پیری یا به مقبره ی امازاده ای متوسل می شوی .تفاوتی هم نمی کند شیعه باشی یا سنی . کرد باشی یا ترک یا لر یا فارس یا بلوچ .
اینجا مقبره پیر شالیار است در اورامان تخت در کردستان .
اورامان تخت روستای زیبائی ست در دل کوهستانهای سربه فلک کشیده ی کردستان .با پشتوانه ی چند هزار ساله . می گویند آخرین موبد زرتشتی در اینجا دفن شده است .
باید بگویم ماسوله شبیه به اینجاست . اصلا همه روستاهایی که در دامنه ی شیبهای تند یک کوهستان بنا می شوند شبیه هم هستند .حال ماسوله باشد در شمال یا اورامان تخت باشد در غرب یا کنگ باشد در شرق .
آنچه اورامانات و بخصوص اورامان تخت را از سایر جاهای ایران متمایز می کند صعب العبور بودن منطقه است . باید بروی و ببینی که چقدر عقب نگهداشته شده است یکی به علت کرد بودن ودیگری به دلیل سنی نشین بودن وهمین ها مشکلات مردمش را چند برابر می کند که این چنین به ماورا ء طبیعت چنگ می زنند .
می بیند که بجای تکه ای نخ چند متر پارچه بسته است .معلوم می شود دلش خیلی پر درد بوده است که چنین متوسل شده است .
برای همه ی آنها از خدواند رفع گرفتاری وگشایش کار آرزو می کنم

عذر خواهی از دوستان مخصوصا خانم ستاره کلهر

2009-10-26T22:50:00.004+03:30

ماهها قبل شعر طنزی را در وبلاگم قرار داده بودم که سراینده اش را به اشتباه آقای جوادی ذکر کرده بودم و دوستان در قسمت نظرات اشتباه مرا تذکر داده بودند ولی من این نظرات را ندیده بودم چرا که این مطلب دیگر کهنه شده بود .تا امروز که دیدم خانم ستاره کلهر نویسنده ی خوش ذوق وبلاک ستاره بارون ظاهرا از دست من عصبانی شده اند که برای اصلاح یک مطلب چند بار باید پیام بدهند !
من از ایشان و همه دوستان دیگری که این اشتباه مرا متذکر شده اندتشکر می کنم و عذرهم می خواهم که پیامهایشان را ندیدم .
عزیزان من !
قصور مرا ببخشید . من نمیدانستم "هالو " تخلص جناب عالی پیام است .
بعد از این اگر تذکر دادید و من متوجه نشدم خواهش می کنم در آخرین پست پیام بگذارید .

قصاب خانه ی بشریت

2009-09-13T14:45:00.000+04:30

زنده یاد احمد شاملو می گوید:

در زمان سلطان محمود می‌کشتند که شیعه است
زمان شاه سلیمان می‌کشتند که سنی است
زمان ناصرالدین شاه می‌کشتند که بابی است
زمان محمد علی شاه می‌کشتند که مشروطه طلب است
زمان رضا خان می‌کشتند که مخالف سلطنت مشروطه است
زمان پسرش می‌کشتند که خراب‌کار است
امروز توی دهن‌اش می‌زنند که منافق است
و فردا وارونه بر خرش می‌نشانند و
شمع‌آجین‌اش می‌کنند که لا مذهب است
اگر اسم و اتهامش را در نظر نگیریم چیزی عوض نمی شود
تو آلمان هیتلری می کشتند که یهودی است
حالا تو اسرائیل می‌کشند که طرف‌دار فلسطینی‌ها است
عرب‌ها می‌کشند که جاسوس صهیونیست‌ها است
صهیونیست‌ها می‌کشند که فاشیست است
فاشیست‌ها می‌کشند که کمونیست است‌
کمونیست‌ها می‌کشند که آنارشیست است
روس ها می‌کشند که پدر سوخته از چین حمایت می‌کند
چینی‌ها می‌کشند که حرام‌زاده سنگ روسیه را به سینه می‌زند
می‌کشند و می‌کشند و می‌کشند
و چه قصاب خانه‌یی است این دنیای بشریت

روستای نگل (negel)و قرآن نفیس آن

2009-07-15T16:17:00.005+04:30

تصویری از قرآن نگل

چند تن از اهالی روستا در کنار مسجد زیبای آن

در 60 کیلومتری غرب سنندج در جاده مریوان روستای زیبائی قرار دارد به نام "نگل" .
آنچه این روستارا روحانی کرده وجود قرآن نفیسی است که به خط کوفی و تزیینات آب طلابر روی پوست آهو نوشته شده است .ابعاد قرآن 60سانتی متر طول 22 سانتی متر عرض و 15 سانتی متر ضخامت ست .
معروف ست که این قرآن یکی از قرآنهایی ست که در زمان خلیفه سوم "عثمان بن عفان " نوشته شده و برای چهار اقلیم مسلمان نشین جهان ارسال شده است .
این که این قرآن چگونه از این روستا سر در آورده است مشخص نیست ولی روایتهایی سینه به سینه از گذشتگان نقل میکنند که از همه آنها مقبولتر این داستان ست که نقل می کنم :
در حدود 1000 سال پیش چوپانی گوسفندانش را بری چرا به این محل می آورد . گوسفندان مشغول چرا می شوند و چوپان به استراحت می پردازد که گلی زیبا توجهش را جلب می کند .گلبرگهای گل هر کدام به یک رنگ بوده اند و این موضوع چوپان را ترغیب می کند که گل را از ریشه در آورد و با خود به روستا ببرد .چوپان مشغول کندن اطراف گل می شود که ناگهان زیر پایش فرو می ریزد در زیر پای چوپان و در عمق یک متری صندوقچه ای قرار داشته است که چوپان به تنهایی موفق به در آوردن و حمل آن به روستا نمی شود . از اینرو به کمک اهالی روستا صندوقچه را از دل خاک بیرون می آورند و به روستا می برند . درون این صندوقچه قرآن نفیسی قرار داشته است . اهالی محل و روستاهای اطراف برای حفاظت از این قرآن مسجدی بنا می کنند . در گذر زمان عده زیادی برای سرقت این قرآن اقدام کرده اند که خوشبختانه موفق به این عمل نشده اند .

قره کلیسا

2009-07-10T11:57:00.006+04:30

بین چالدران و ماکو در آذربایجان غربی روستایی ست به نام قره کلیسا که البته ساکنان فعلی آن مسلمان هستند .
در این روستا دوخانواده بیشتر زندگی نمی کنند . نگهبان کلیسا می گفت در دهه 60 در این روستا مسیحیان زندگی می کردند ولی کوچ کردند و رفتند و حالا مسلمانها ساکن شده اند . روستای فقیری ست بچه های کوچک ساکن روستا دور اتومبیل من جمع شده بودند و پول می خواستند برای خریدن کیف مدرسه .
کلیسای واقع در این روستا خیلی قدیمی ست و ساخت آن به اوائل دوره مسیحیت برمی گردد
قسمتی از ساختمان کلیسا که محراب در آن واقع شده نمایی از سنگهای سیاهرنگ دارد و این قسمت قدیمی ست اما قسمتی که از سنگهای سفید ساخته شده جدید است ولی ساختمان آن هم مربوط به قرن 14 میلادی ست
بقیه عکسهایی را که گرفته ام دراینجا ببینید .
توضیحات ویکیپدیا در باره قره کلیسا

گلهای زیبای الموت

2009-07-06T13:40:00.003+04:30

این گلها مربوط به دامنه کوه سیالان در الموت قزوین هستند .
عکسهای دیگری از منطقه الموت را می توانید در اینجا ببینید .

هرانک و مهربانیهای ننه مه لقا

2009-07-05T15:46:00.005+04:30

شالیزار ی متعلق به خانواده رشوند
بزرگترین درخت گردوی هرانک که متاسفانه امسال گردو ندارد
ننه مه لقای مهربان
شالیزار ی در هرانک در دوردست تصویر سیالان نمایان ست

توفیقی دست داد و هفته گذشته من و خانواده ام مهمان جناب رشوند در هرانک بودیم.
از مهربانیهای خانواده رشوند و بویژه "ننه مه لقا" مادر خانواده بهرهمند شدیم .
خداوند همه شان را در پناه خودش حفظ کند وبه سفره شان برکت دهد .

بیا که نوروزه

2009-03-16T19:47:00.004+03:30

ترانه محلی قشنگی از سیما بینا را تقدیم می کنم .
دیدی چطوو
مانند اوو
یکسال برفت
سال نو اومد
یکسال چنون
تندی برفت
که پندری
همی دیروزه .آی بیا که نوروزه
دنیا دو روزه

نوروز با صدای سیما بینا

8 مارس روز جهانی زن مبارک

2009-03-07T22:10:00.006+03:30

روز جهانی زن را به زنان کشورم تبریک می گویم .
روز جهانی زن یاد آور واقعه ای ست که در هشتم مارس 1857 اتفاق اقتاد .
مختصری از آنچه در این روز گذشته و تاریخچه آنرا در ویگیپدیا ببنید .
این که روزی در تقویم جهان به زنان اختصاص یافته و هنوز آن روز برگزار می شود نشان دهنده این واقعیت تلخ ست که با گذشت بیش از 150 سال از طرح اولین خواسته ها هنوز آنها محقق نشده اند .
با گذشت زمان هم خواسته های جدیدی به آنها اضافه شده است . و البته در جامعه ایران هم به دلیل شرایط خاص خود این فهرست عریضتر و طویلتر می شود .
بسیاری از خواسته های زنان نظیر بهبود وضعیت معیشتی وامثال آن مشترک ست با خواسته های مردان و جنسیت نقشی در این خواسته ها ندارند اما خواسته های ویژه ی زنانه جای خاص خود را دارند .
به راستی چه عواملی باعث شده که زنان نتوانسته اند به خواسته های بحق خود برسند ؟
در کنار این پرسش می توان پرسش دیگری هم مطرح کرد : مگرمردان توانسته اند به حقوق خود برسند که زنان نتوانسته اند؟
به گمان من در جوامعی که عدالت اجتماعی وجود ندارد جدا کردن خواسته های زنان از مردان راه به جایی نمی برد . در این جوامع زن ومرد درد مشترکی دارند گرچه باید اذعان نمود که زنان تحت ستم مضاعف اند .
برای تحقق عدالت اجتماعی زنان و مردان دوش به دوش هم مبارزه کرده اند و می کنند . و در صورت محقق شدن این خواسته ی عظیم زنان برای بدست آوردن خواسته های ویژه ی خود مردان را در کنار خود خواهند یافت نه در برابر خود .

شعری از اسماعیل خوئی

2009-02-04T22:46:00.002+03:30

از دوران جوانی به شعر خوئی علاقه داشتم و بسیاری از آنها زمزمه روزانه ام شده انداما آنچه را که امروز در "ملکوت" خواندم مرا بکلی دگرگون کرد . گویا این شعر را ایشان در سخنانی در بی بی سی فارسی بیان کرده اند که ممتاسفانه نتوانستم آن را ببینم .
با تشکر از نویسنده وبلاگ "ملکوت " شعر آقای اسماعیل خوئی را تقدیم می کنم :

من آن ره جوی ِ ره پویم به سوی حق که تا کردم
خطا کردم، خطا کردم، خطا کردم، خطا کردم
حق انسان است و هر مطلق نمودی آمد از ناحق
چه نا حق ها که خود با حق، من ِ مطلق گرا کردم
به کوس بی خدايی کوفتم، کز دين بلا ديدم
خود اما بی که دانم، بی خدايی را خدا کردم،
نخستين درد را دين يافتم، خود در مثل اما
به درد ديگری درد نخستين را دوا کردم
که يعنی با خطای ديگری نفی خطا گفتم
که يعنی با بلای ديگری، دفع بلا کردم
ز بی دينی چو دين کردی، ز دين بدتر گزين کردی
بدا بنياد دينی که من دين آزما کردم .
رسيدم در مصاف دين، ز کين دين به دين کين
چو ديدم، نفی دين نه، دين و کين را جا بجا کردم
چو مسلک جای دين آيد، خدا سوی زمين آيد
عبث پنداشتم هر کبريايی را فنا کردم.
خدا را زاسمان دين، کشانيدم به خاک کين
نخستين نام‌اش اين پايين، پروله تاريا کردم
پس آنگه سازمانی را به جای خلق بنشاندم
سپس خود کامه ای را جانشين کبريا کردم
سزد گر می گزد جانم، که آلوده ست دستانم
که بشکستم عصای مار و ماری را عصا کردم.
رهايی نيست از دامی به دام ديگری رفتن
به دين معنا دريغا، گوش جان دير آشنا کردم.
رها بودم به دشت شک، ولی در حال گشت شک
دريغا کز ندانستن، رهايی را رها کردم.
حقيقت از دلِ امای پر چون و چرا زايد
حقيقت را من اما خالی از چون و چرا کردم.
حقيقت‌ها که در بايد، هم از زهدان شک زايد
يقينم شد که جز شک، هر چه کردم نا روا کردم.
خطا ناکردنی نه کس، نه آيين ست و نه حزبی
جز اين گر گفتم و کردم، غلط گفتم، خطا کردم.
خطا کارم، ولی شايد اگر بر من ببخشاييد
خطا ها کردم اما جمله در راه شما کردم.

جلوه ای دیگر از عشق مادرانه

2009-01-31T19:41:00.005+03:30

محمد علی عمویی و احمد آشورپوردرمراسمی در 89 سالگی زنده یاد آشور پور
محمد علی عمویی
عکسهای بالا را از "تادانه " برداشته ام

................
هر شش نفر آماده رفتن ( اعدام ) بودیم .سپیده می رفت که سر بزند و تاریکی آن شب سیاه را پایان دهد که قفل در باز شد و صدایی آرام پس از سلام مرا به نام فرا خواند.
در تاریک - روشنی صبحگاهی صدا و چهره ی آن افسر نگهبان همشهری را باز شناختم . فکر کردم که دیگر کار تمام است ولی آخر چرا چنین محبت آمیز و غیر عادی ؟
افسر نگهبان از من خواست دستی به سر وروی خود بکشم و به دنبالش بروم .رفتم و به اتاق افسر نگهبان داخل شدم . از آنچه دیدم از شدت تعجب برجایم میخکوب شدم .مادرم با سر و رویی پریشان و چادری غرق در گل و لای آغوش باز کرده و مرا به سوی خود فرا می خواند .باور نمی کردم . جرات پیش رفتن نداشتم . نمی خواستم آن رویای شیرین را با زیاده خواهی برهم بزنم. صدای لرزان مادر به گوشم رسید: " بیا . علی جان بیا .بیا ! "
و بدینگونه بود که بار دیگر خودرا در آغوش گرم و پر مهرمادر می دیدم .
بوسه ای چند و کلامی در مقوله سلامتی وبه سرعت وداعی سر زنده و امیدوار .
افسر نگهبان عجله داشت هر چه زودتر مادر را روانه کند و مرابه سلول باز گرداند .
کنجکاو بودم تا از حضور مادر در آن بی وقت روزسوال کنم که افسر نگهبان مادر را با خود برد و وعده دادکه همه چیز را بعدا روشن خواهد کرد . در سلول برایم توضیح داد که :
نگهبانان صبح ساعت چهار به هنگام تعویض متوجه یک سیاهی می شوند که خودرا به جلوی چرخهای اتو مبیلی که از پادگا ن خارج می شد می افکند .راننده به موقع ترمز می کند و معلوم می شود مادر یکی از زندانیان ست که گویا قرار بوده سحر گاه آنروز اعدام شود .مادر به گمان آن که فرزندش را با این اتومبیل به میدان اعدام می برندخواسته است پیشاپیش خودرا فدا کند و پیش از اعدام فرزند چشم از جهان فرو بندد .
آنچه خواندید برگی از کتاب خاطرات "محمد علی عمویی " ست در کتاب "درد زمانه " .
محمد علی عمویی یکی از افسران سازمان نظامی حزب توده ی ایران بود که در شهریور 33 به زندان افتاد و باقیام مردم در بهمن 57 از زندان آزاد شد . او 24 سال از بهترین سالهای عمرش را در زندانهای رژیم شاهنشاهی گذراند .
فداکاری او در راه میهن یا فداکاری مادرش برای او وتحمل مرارتهای دوران زندان فرزندش کدامیک ستودنی ترند ؟

عید قربان مبارک

2008-12-09T12:48:00.003+03:30

عید قربان بر شما عزیزان مبارک باد .
چند سفری که به حج رفتم هر بار تصمیم می گرفتم که دوباره نروم چرا که رفتار عربها ی حجاز با ایرانیان را نمی توانستم تحمل کنم . اما یاد این شعر حافظ می افتادم که :
در بیابان گر به شوق کعبه خواهی زد قدم
سرزنشها گر کند خار مغیلان غم مخور
لذت دیدار خانه ی خدا و رسولش همه ناملایمات را قابل تحمل می کند . اما این مانع نمی شود که اعتراض جدی خودم را به مسئولین امورابراز نکنم که با ندانم کاریهایشان باعث ایجاد و تشدید چنین رفتاری شده اند .
هرکسی از دین یک قرائتی دارد واین قرائت برای خودش محترم است .
از قدیم میان غلات شیعه و سنی اختلاف بوده است چرا که هردو در اندیشه خود غلو می کرده اند و حتی خواهان محو فیزیکی طرف مقا بل بوده اند در روزگار ما هم این اندیشه متحجرانه دوباره زنده شده است از آنطرف سلفیون مدافع چنین نظری هستند و از این طرف هم شیعیان افراطی .
شعار وحدت شیعه وسنی هم مثل شعار وحدت حوزه ودانشگاه است و در پشت هردو شعار ادغام یکی دردیگری نهفته است . سالهای سال حوزه و دانشگاه بدون تعارض بایگدیگر در کنار هم مثل شیعه وسنی زندگی می کردند و هر کس حرف حقی می زد دیگری می پذیرفت یا حد اقل به درستی آن اعتراف می کرد ولی حالا نه تنها وحدت محقق نشده بلکه تعارض هم بالا گرفته است .
ایکاش هر دو طرف می پذیرفتند که حرف درست را دیگران هم می توانند بیان کنند و آنها ملاک حق و حقیقت نیستند . اما " من " ی که ریشه در کفر دارد و غیر خدایی ست در درون هردو تا عمق وجودشان نفوذ کرده است .
یارب ! از ابر هدایت برسان بارانی .

کیمیای مراقبه

2008-12-05T15:10:00.000+03:30

دوست عزیزم "ساقی خنیاگر " متن زیر را بوسیله ی ایمیل برایم فرستاده است که البته او هم از دوستانش گرفته . از اینرو نام نویسنده اصلی متن را نمی دانم . اما هرچه هست نکو ست و بیانگر این که " یار در خانه و ما گرد جهان می گردیم " ولی برای دیدن یار باید چشم بینا داشت .

کیمیای مراقبه

در جهان تنها یک فضیلت وجود دارد

و آن آگاهی است

و تنها یک گناه،

وآن جهل است

و در این بین ، باز بودن و بسته بودن چشم ها،

تنها تفاوت میان انسان های آگاه و نا آگاه است

نخستین گام برای رسیدن به آگاهی

توجه کافی به کردار ، گفتار و پندار است.

زمانی که تا به این حد از احوال جسم،

ذهن و زندگی خود با خبر شدیم،

آن گاه معجزات رخ می دهند.

در نگاه مولانا و عارفانی نظیر او

زندگی ، تلاش ها و رویاهای انسان

سراسر طنز است!

چرا که انسان نا آگاهانه

همواره به جست و جوی چیزی است

که پیشاپیش در وجودش نهفته است!

اما این نکته را درست زمانی می فهمد

که به حقیقت می رسد!

نه پیش از آن!

مشهور است که "بودا" درست در نخستین شب

ازدواجش، در حالی که هنوز آفتاب اولین صبح

زندگی مشترکش طلوع نکرده بود، قصر پدر را در

جست و جوی حقیقت ترک می کند. این سفر سالیان

سال به درازا می کشد و زمانی که به خانه باز می گردد

فرزندش سیزده ساله بوده است! هنگامی که

همسرش بعد از این همه انتظار چشم در چشمان

"بودا" می دوزد، آشکارا حس می کند که او به حقیقتی

بزرگ دست یافته است. حقیقتی عمیق و متعالی.

بودا که از این انتظار طولانی همسرش

شگفت زده شده بود از او مپرسد: چرا به دنبال

زندگی خود نرفته ای؟!

همسرش می گوید: من نیز در طی این سال ها

همانند تو سوالی در ذهن داشتم و به دنبال پاسخش

می گشتم! می دانستم که تو بالاخره باز می گردی

و البته با دستانی پر! دوست داشتم جواب سوالم را

از زبان تو بشنوم، از زبان کسی که حقیقت را

با تمام وجودش لمس کرده باشد. می خواستم بپرسم

آیا آن چه را که دنبالش بودی در همین جا و در

کنار خانواده ات یافت نمی شد؟!

و بودا می گوید: "حق با توست! اما من پس از

سیزده سال تلاش و تکاپو این نکته را فهمیدم که

جز بی کران درون انسان نه جایی برای رفتن هست

و نه چیزی برای جستن!"

حقیقت بی هیچ پوششی

کاملا عریان و آشکار در کنار ماست

آن قدر نزدیک

که حتی کلمه نزدیک هم نمی تواند واژه درستی

باشد!

چرا که حتی در نزدیکی هم

نوعی فاصله وجود دارد!

ما برای دیدن حقیقت

تنها به قلبی حساس

و چشمانی تیزبین نیاز داریم.

تمامی کوشش مولانا

در حکایت های رنگارنگ مثنوی

اعطای چنین چشم

و چنین قلبی به ماست

او می گوید:

معجزات همواره در کنار شما هستند

و در هر لحظه از زندگی تان رخ می دهند

فقط کافی است نگاه شان کنید

او گوید:

به چیزی اضافه تر از دیدن

نیازی نیست!

لازم نیست تا به جایی بروید!

برای عارف شدن

و برای دست یابی به حقیقت

نیازی نیست کاری بکنید!

بلکه در هر نقطه از زمین،

و هر جایی که هستید

به همین اندازه که با چشمانی کاملا باز

شاهد زندگی

و بازی های رنگارنگ آن باشید،

کافی است!

این موضوع در ارتباط با گوش دادن هم

صدق میکند!

تمامی راز مراقبه

در همین دو نکته خلاصه شده است

"شاهد بودن و گوش دادن"

اگر بتوانیم

چگونه دیدن و چگونه شنیدن را بیاموزیم

عمیق ترین راز مراقبه را فرا گرفته ایم!

2008-11-27T23:30:00.000+03:30

از وقتی که آقای عطاران سریال "چیز " را در ماه رمضان امسال نمایش دادند دیگر "چیز " آن قبح قبلی را ندارد و ظاهرا اطرافیان آدمها ی "چیز " کش راراحت تر می پذیرند .

ولی از این حرفها گذشته خود کلمه ی " چیز " در فارسی از آن کلماتی ست که موارد استعمال زیادی دارد .هرجا که از بیان مطلبی عاجز باشیم از " چیز " استفاده می کنیم .

امروز در سایت " موسیقی ما " که آقای هوشنگ سامانی مدیر آن هستندیک فایل صوتی را شنیدم که بسیار خندیدم و ایشان هم به عنوان زنگ تفریح آن را قرار داده بودند .

به گمان من نویسنده ی متن این فایل صوتی ( که به آن موسیقی رپ می گویند ) آدم بسیار خوش ذوقی بوده که توانسته است این همه از کلمه ی "چیز " چیز بسازد .

" چیز " را دانلود کنید

به گمان من رپ یک نوع موسیقی نیست بلکه یک ریتم است که به هر زبانی اجرا می شود و رپ خوان هم نیاز به هیچ دانش موسیقی برای خواندن ندارد کافی ست متنی را که لزوما شعر هم نیست باآن ریتم بخواند .

می گویند زمانی که کلام از گفتن عاجز می شود موسیقی شروع به گفتن می کند . از این دیدگا ه هم می توان گفت که رپ یک نوع موسیقی نیست چرا که تماما کلا م ست . آن هم کلامی که با هر زبان که می شنوی فقط یک ریتم دارد . با تمام این اوصاف رپ یکی از نیاز های این زمان ست چرا که آدمها نیاز دارند که درددلهایشان را بیان کنند و آنها هم که توان بیان موجز و هنرمندانه ی آن را ندارند به این شیوه روی می آورند .

از همه ی این حرفها که بگذریم ذوق نویسنده ی متن "چیز " چیز دیگری ست .

افکار بد و عکس العمل ما

2008-11-18T06:47:00.000+03:30

مدیر اندیشمند وبلاگ هرانک مطلبی را تحت عنوان "افکار بد " نوشته اند و در پایان این سئوال را مطرح کرده اند که :

ما هرگز دوست نداریم دیگران زباله هایشان را درون اتومبیل ما بیندازند .اما به آنها اجازه می دهیم زباله های فکریشان را ..... به ذهن ما سرازیر کنند . چرا ؟

باید اذعان کرد که یکی از معضلات هر روز بشر همین زباله های فکری ست که به ذهنش سرازیر می شو ند . اما واقعیت این ست که زباله های فکری ظاهری ناپسند ندارند و طراران اندیشه هم با زیرکی تمام آنها را در قالبهای زیبا به ما عرضه می کنند .

زباله های زندگی از همان ابتدا همراه خودشان بوی مشمئز کننده ای می آورند اما زباله های اندیشه در ابتدا چنین به نظر نمی رسند و تنها ذهن های روشن و پویا بوی تعفن آنها را تشخیص می دهند .

بعضی از این زباله های فکری چنان با اندیشه های ناب در آمیخته اند که جدا کردنشان از یکدیگر به این سادگیها هم نیست . و تما م تلاش اندیشمندان این بوده که سره را از ناسره جدا کنند گرچه آن زباله های اندیشه هم توسط بعضی از همین اندیشمندان ارائه شده و می شود .

واقعیت دیگر اینست که از زباله ها هم می شود استفاده کرد و هر زباله ای یک نوع فایده دارد .زباله اندیشه را هم اگر درست تشخیص بدهیم قابل استفاده است مگر نه این که لقمان حکیم ادب را از بی ادبان آموخته بود !

سیالان

2008-11-05T20:33:00.002+03:30

دوست عزیزم جناب رشوند کتاب تازه اش "سیالان " را برایم ارسال کردند . ضمن سپاسگزاری از ایشان احساس خودم را در باره این کتاب بیان می کنم .
سیالان نام کوهی ست در منطقه ی الموت قزوین و نام کتا بی ست در باره ی این خطه که آقای علی رشوند نوشته است .
دوازده گفتار دارد . بهتر ست بگویم دوازده تابلو از این منطقه در مقابل چشمانت قرار می گیرد که هر یک زیبائی خاص خودش را دارد .
تابلوها ابتدا تورا به" شالیزار" می برند . و تو همراه می شوی با رنجی که کودکان و زنان و مردان این مرز و بوم برای بدست آوردن برنج می کشند و ناخود آگاه دست به دعا برمیداری که : خدایا رنجشان را بی پاداش مگذار و به آنها برکت بده .
و از صمیم قلب می خواهی که شالیزارشان در طغیان " شاهرود " نابود نشود .
بعد از " شاهرود " می گذری که همیشه برای مردم این خطه برکت به همراه می آورد و گهگاه هم عصیان می کند و هر چه سر راهش می آید در هم می شکند و نابود می سازد .
خدایا مپسند که رنج مردمان الموت با طغیان شاهرود افزون گردد!
از شاهرود می گذری و بر بلندای" سیالان " می ایستی . چه سترگ است و چه خوب به تصویر کشیده شده .
چه الموتی باشی یا نباشی از این که بر این قله ایستاده ای احساس غرور می کنی
و تحسین می کنی سخت کوشی مردمانش را
و می ستایی پیوند نیکشان را با طبیعت این خطه که به تخریبش نکوشیده اند .
هان ای "عقاب " عشق از اوج قله های مه آلود دوردست
پرواز کن به دشت غم انگیز عمر من
آنجا ببر مرا که شرابم نمی برد
این شعر "سایه " بیانگر احساس من است وقتی که "عقاب " را خواندم .
جداشدن نویسنده از موطنش و گرفتار شدن در زندگی شهری و آرزوی دوباره دیدن پرواز عقاب در دامنه سیالان .
اینهاست آنچه که در این تابلو می بینی
و این که عقاب سمبل الموت است تو را هم به تدارک سفری به آنجا می کشاند تا از نزدیک ببینی و حس کنی چرا هر جا سخن از الموت می شود نام عقاب هم برده می شود .
" سمفونی باغ " را که خواندم احساس کردم "چهار فصل " ویوالدی را می شنوم .
البته بهار در سمفونی باغ بیشتر از فصلهای دیگر زمان گرفته است شاید نزدیک شش ماه تا سه ماه
و پاییز و بخصوص زمستان کم رنگ تر به تصویر کشیده شده اند .
گویا نقاش خسته شده است .
در پاییز باغ آسودگی را آغاز می کند پس از دوفصل پر کار و توانفرسا و در زمستان به خواب میرود .
خوابی عمیق که واقعا به آن نیاز مند ست .
در زمستان باغ پیرایه هایش را ازدست میدهد و درختان درآن بدون پوشش ظاهر می شوند .
برهنگی هم زیبائی خودش را دارد و درختان برهنه نهایت این زیبائی را دارند.
وارد " خانه های کاهگلی " می شوی . آرامشی وجودت را می گیرد .احساس می کنی خانه خودت هست و از دیر باز در این خانه ها ساکن بوده ای
حتی اگر عادت کرده باشی به زندگی شهری و خانه های پر زرق و برق آن !
"خانه های کاهگلی " راز های زیادی در دل خود نهفته دارند و علی رشوند تلاش می کند به این رازها دست پیداکند و باز گو کند . "راز آتشفشان "
و داستانهای وبلاگ هرانگ بیان کننده ی این تلاشند . موفق هم بوده است .
مثل این که در همه جا ی این سرزمین دریچه های خانه های کاهگلی به "گندمزار" باز می شوند
"گندمزار" زیاد دیده ام . با آنها بزرگ شده ام . وقتی نسیم بهاری ساقه های تازه به خوشه رفته شان را نوازش می کند خیلی دیدنی هستند .نوید میدهند که سرشار برکتند . اما تابلوئی که رشوند ترسیم کرده است عظمت دیگری به گندمزار داده است .او گندمزار در قطعات کوچک را وصف کرده که با تلاش انسان و "ورزو "هایش شکل گرفته اند . تلاش در شیبهای تند کوهستان که همت والایی می طلبد .به علی رشوند برای نوشتن این قطعه دست مریزاد می گویم .خیلی به دلم نشسته است . اما باید بگویم کار کشاورزان الموتی بسیار عظیم تر ست از نقاشی های باسمه ای "باب راس " .
" آسمان " و " دریاچه ی اوان " هردو آرامش بخش تو هستند وقتی به آنها نگاه می کنی . یکی میل پرواز را در دلت زنده می کند و دیگری وسوسه ات می کند که تنت را به آن بسپاری و خستگی راه آمده به الموت را از وجودت بزدایی . این احساسی ست که با سفر به آنجا به تو دست می دهد .اما کار رشوند میل دوباره دیدن آنجا را در تو زنده می کند .
"برویرانه قلعه ی الموت " و " بر خرابه های قلعه ی لمسر " تابلوهای عظیمی هستند که بخوبی بیان می کنند آنچه را در آنجا گذشته است .شعر هایی هستند نغز و میل دوباره و چند باره خواندن را در تو پدید می آورند . اوج کار رشوند هستند در این کتاب .
و "حکایت پدر " چون قصه عشق ست که از هر زبان که می شنوی نامکرر ست .
خدا رحمت کند پدرانی را که فرزندانشان به هر نوع به این آب و خاک خدمت می کنند .
علی جان ! قلمت توانا تر باد .

فایل تصویری چون که او ریش دارد و من نه

2008-08-24T22:09:00.002+04:30

در پست قبلی شعر "چون که او ریش دارد و من نه " را نوشتم و حال که دوستان فایل تصویری آن را هم خواسته اند تقدیم می کنم .

دانلود فایل تصویری

چون که او ریش دارد و من نه

2008-08-07T12:40:00.003+04:30

بعضی از طنز ها هستند که خیلی به دل آدم می نشینند .مثل این شعری که آقای سید محمد رضا عالی پیام سروده اند .
این شعر را در یک بلوتوث بازی از دوستی گرفتم .نمی دانم جدید است یا قدیمی و تاریخ سرودن شعر را هم نمی دانم. برای من جدید است و خیلی هم به دلم نشسته .شاید هم برای شما تکراری باشد .
اما شعر :
آدمی می شناسم از دوزخ
خوف وتشویش دارد و من نه
بس که می ترسد از عذاب خدا
هول آتیش دارد و من نه
دائما ذکر گوید و تسبیح
در کف خویش دارد و من نه
قلبی آکنده از خدا و سری
باطن اندیش دارد و من نه
بس عجول است در رکوع و سجود
گوئی او جیش دارد و من نه
تا رسد زآسمان به او الهام
دوسه تا دیش دارد و من نه
گوئیا با خدا بود فامیل
او که این کیش دارد و من نه
بهر ماموریت ز بیت المال
هی سفر پیش دارد و من نه
بر نگشته ز انگلیس هنوز
سفر کیش دارد و من نه
بهر حج تمتع و عمره
کوپن و فیش دارد و من نه
زندگی تخته نرد اگر باشد
او دو تا شیش دارد و من نه
پانزده تا مغازه یک پاساژ
توی تجریش دارد و من نه
در دزاشیب باغ و در قلهک
خانه از خویش دارد و من نه
پانزده تا عیال صیغه و عقد
بی کم و بیش دارد و من نه
گرچه با گرگها بود دمخور
ظاهر میش دارد و من نه
دانی او این همه چرا دارد؟
چون که او ریش دارد و من نه
میکروفن را بگیر از "هالو "
سخنش نیش دارد و من نه

کنسرت محمد رضا شجریان و گروه شهناز تابستان 87

2008-06-22T15:12:00.003+04:30

دیشب رفته بودم کنسرت آقای شجریان و گروه شهناز .
دو سال است که در تابستان با شوقی کودکانه و با مشکلات فراوان بلیطی تهیه می کنم و به کنسرت استاد میروم تا دلی تازه کرده باشم .
امسال بعد از این کنسرت پشیمان شدم از زحماتی که برای تهیه ی بلیطش کشیدم .
اعضای کروه شهناز که رهبری آن را جناب درخشانی به عهده دارند همکی جوان اند و آنطور هم که شنیدم در موقع تمرین گروه رهبر محترم در خارج از کشور بودند و اعضای گروه خودشان تمرین می کردند !
حال می توان حدس زد که این کار چگونه کاری ست .
قوز باالا قوز قضیه ساز گوشخراش "قیچک باس " بود که که همان اول در پیش در آمد به صدا در آمد و پیش در آمد هایون را خراب کرد.
اگر کسی برای اولین بار بخواهد دستگاه "همایون " را بشنود باشنیدن این کار برای همیشه همایون را به فرا موشی می سپارد .
از همایون گلهای تازه شماره 100 تا این همایون تفاوت از زمین تا آسمان ست .
متاسفانه بعضی وقتها باشنین بعضی آثار موسیقیدانهای در حال حاضر فعال ایرانی به این نتیجه میرسم که نه تنها چیزی برای عرضه کردن ندارند بلکه اقتباس کنندگان خوبی هم نیستند . تصنیف " باد صبا " که در این کنسرت اجرا شد از جمله این آثار ست .
گلچین کردن ملودیهای زیبا از کارهای دیگران و کنارهم قرادادنشان بدون آن که پیوند درستی با هم پیدا کرده باشند از دیگر معایت این کنسرت بود که در سرتاسر کار به چشم می خورد .
تابه حل فقط خانم قشنگ کامکار بود که در ارکستر کامکارها صدای سازش را فقط خودش می شنید حال خانم مژگان شجریان هم عهده دار این نقش شده است .مضافا این که در طول اجرای برنامه بارها روسریش را درست می کرد و ساز نمی زد !
تا کی می توان شنونده ی مشتاق موسیقی ایرانی را با نام شجریان به کنسرت آورد ؟
تا کی آقای شجریان می تواند بخواند و خوب هم بخواند ؟
حضور موفق در صحنه ی آواز ایرانی همیشه در "خواندن " خلاصه نمی شود بدون شک راههای دیگری هم وجود دارد که استاد شجریان به آن واقف هستند و هر زمان یکی از آنها ست که هنرمند را در اوج نگه میدارد .

مطربانه یکساله شد

2008-06-19T13:05:00.003+04:30

سی خرداد سال گذشته بعد از این که سایت "میهن بلاگ " دچار مشکل شد و من دیگر نتوانستم به مطالبم دسترسی داشته باشم به سایت "بلاگ اسپات " آمدم . این سایت اشکالهای زیادی دارد از جمله این که نظر نوشتن در آن خیلی مشکل است اما امکانات خیلی زیادی هم دارد از جمله این که برای گداشتن عکس نیاز به هاست دیگری ندارم .
آنچه در این یکسال در "مطربانه "آمده است بیشتر نقش دفترچه ی خاطرات داشته است از همه جورش . یادداشتهایی از سر دلتنگی عکسهایی از نقاط مختلف ایران و چند ترانه که فقط با اینتر نت پر سرعت قابل دانلود شدن بودند . اینها را نمی شود وبلاگ نویسی گفت .اصولا من ادعای چنین کاری را هم نداشته و ندارم .این جا برای من محلی ست که می توانم کمی حرف بزنم ولی نه همه ی آنچه که در دلم میگدرد . چاره ای هم نیست از هیچ ننوشتن بهتر است .
از دوستان عزیزی که در این یکسال به " مطربانه " سرزده اند صمیمانه سپاسگزارم .

درگذشت نادر ابراهیمی را تسلیت می گویم

2008-06-07T00:15:00.002+04:30

نادر ابراهیمی که همیشه تصویر درستی از وطن ارائه می کرد برای همیشه در خاک وطن غنود .
قصد آن ندارم که مثل مرده پرستان برایش به سوگ بنشینم و به سرو سینه بزنم .کاری که مخصوصا در این چند روز گذشته آنقدر مطرح شده که دیگر از مزه افتاده است .هر انسانی یک روز به دنیا می آید و یک روز هم می میرد .حال اگر جوان باشد و زودتر از وقتی بمیرد که بطور معمول برای آدمها انتظار می رود مرگش واقعا درد ناک است و اطرافیان و دوستانش بحق ناراحت اند و تنها لطف خداوند می تواند به آنها در تحمل این مصیبت کمک کند .ولی اگر مرگ در کهنسالی باشد نعمتی ست که از جانب خداوند به بشر داده می شود و به گمان من سوگواری در حد معمول انتظار می رود و نه بیشتر .
نادر ابراهیمی برای این مملکت بسیار زحمت کشیده و در همه زمینه های ادبی و هنری تلاش بسیاری داشته است .از اینرو مرگش برای وطن و برای دوستداران وطن ضایعه بزرگی ست .و تاسف بار ترآن که مثل او به این زودیها نخواهیم داشت .
تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید
درگذشت این عزیز را به همه دوستدارانش تسلیت می گویم .
سروده های او را در باره وطن از سایت نادر ابراهیمی بشنوید .

حسین بن منصور حلاج

2008-05-29T22:27:00.002+04:30

مرا بکشید تا من آرام یابم و شما پاداش یابید.

دستش را از بدن جدا کردند .خندید .سبب پرسیدند .گفت :

دست آدم بسته جدا کردن آسان است .

مرد آن است که دست صفات قطع کند .

پاهایش بریدند .تبسمی کرد و گفت : " بدین پای سفرخاک می کردم . قدمی دیگر دارم و هم اکنون و در یک دم سفر دو عالم کند .اگر توانید آن قدم ببرید ."

پس دو دست بریده ی خون آلود بر روی بمالید و ساعد را خون آلود کرد .گفتند چرا کردی ؟ . گفت :خون از من بسیار رفت . دانم که رویم زرد شده است .شما پندارید که زردی روی من از ترس است .خون در روی مالیدم تا نزد شما سرخ روی باشم که گلگونه ی مردان خون ایشان است .

گفتند چرا ساعد را آلودی گفت : "وضو ساختم که در عشق دو رکعت است که وضوی آن جز به خون نباشد ."

پس چشمهایش برکندند و زبانش بریدند و سنگسارش کردند و نماز شام بود که سرش بریدند و باز سنگسارش کردند در حالی که از یک یک اندام او آواز "اناالحق " می آمد.

نقل است که درویشی در این میان از او پرسید که "عشق چیست ؟"گفت : "امروز بینی و فردا و پس فردا "

آن روز بکشتند . دیگر روز بسوختندش و روز سوم بر بادش دادند .

در شیراز موزه ای هست که تندیس بعضی از بزرگان را در آن قرارداده اند . از جمله تندیس حسین بن منصور حلاج را . عکس بالا را در سفر نوروزی امسال به شیراز گرفتم .

نوشته فوق را هم از سایت راه کمال برداشته ام .برای خواندن مقاله جامعی در باره حلاج به این سایت بروید .

ایران من

2008-05-26T11:12:00.004+04:30

در مطلب قبلی تصنیفی را تقدیم کردم که از سر درد سروده شده بود و مناسب وضع حال هم بود .

امروز شعری از زنده یاد سعید سلطانپور تقدیم می کنم .

این شعر از سروده های نیمه دوم دهه 40 است زمانی که بحرین را که استانی از ایران بود از میهن جدا کردند و سه جزیره ای را گرفتند که از ما بود ولی سرباز های انگلیسی در آن مستقر بودند .

ایران همیشه مورد دستبرد و تاراج بوده است .چه از درون و چه از برون .
از 100 سال پیش که اولین چاه نفت در ایران حفر شده تا به حال تاراج ایران بیشتر بوده و بیشتر هم مورد هجوم قرار گرفته است .
اما درد من نفت نیست .
درد من هویت ایرانی ست که دارند نابودش می کنند . حال چه به نام ایرانی و چه با نام اسلامی .
ایران من
ايران‌ من
‌ايران‌ بادهاي‌ مهاجم
‌ايران‌ آب‌هاي‌ گرفتار
ايران‌ من‌ توئي‌؟
ايران‌توئي‌؟
توئي‌؟این مرد خشمگین که زبانش بریده است ؟
سر كوفته‌ به‌ صخره‌ الوند
گيسو فشانده‌ بر وزش‌ وحشي‌ خزر
خون‌ ستيزه‌ها را از پنجه‌هاي‌ خشك‌در آب‌هاي‌ عمان‌ مي‌شويد
و تاول‌ سهند گران‌ رامرهم‌ ز برف‌هاي‌ هميشه‌ مي‌آورد؟
و تاج‌ نفت‌ و ماهي‌بر تارك‌ شكافته‌اش‌ تاب‌ مي‌خورد؟
ايران‌ ناوهاي‌ مهاجردر ساحل‌ بنادر ويران‌
ايران‌ دربدر
ايران‌ايران‌ كه‌ مثل‌ لاله‌ در بادها پريشاني
‌در بارگاه‌ سودا
ايران‌ من‌ توئي‌كه‌ هيبت‌ حماسي‌ دورت‌ رابا خنجر و گلوله‌ مي‌آرايند؟
اردوي‌ سال‌هاي‌ اسارت
‌زندان‌ ازدحام‌ اسيران
‌ميدان‌ انقلاب‌هاي‌ مغلوب
‌درياي‌ نعش
‌درياي‌ نعش‌هاي‌ فراموش
‌آيا درخت‌ وحشي‌ آزادي‌روي‌ كدام‌ صخره‌ فرياد رسته‌ است‌؟
ايران‌ تو آن‌ سكوت‌ كهنسالي
‌بشكاف‌ صخره‌هاي‌ دماوند خشم‌ را
و سنگ‌هاي‌ سرخ‌ پريشان‌ راچون‌ مشعل‌ ستاره‌ به‌ شولاي‌ شب‌ بگير
و با لهيب‌ سوزان‌ بر ناوها ببار
ايران‌ كه‌ تاج‌ نفت‌ و ماهي‌بر تارك‌ شكافته‌ات‌ تاب‌ مي‌خورد
از صخره‌هاي‌ سهم‌،
درختي‌چون‌ نعره‌هاي‌ صاعقه‌ مي‌رويد
انبوه‌ ناوهاي‌ مهاجرزير تگرگ‌ وحشي‌ آتش
‌تا دور دست‌ اسكله‌ها سوت‌ مي‌كشند
آنك‌
حريق‌ منفجر بوته‌هاي‌ نفت‌بر تارك‌ شكافته‌ي‌ ايران
‌اينك‌ شروع‌ گردش‌ آزاد ماهيان‌در آب‌هاي‌ قرمز درياچه‌ خزر
و آب‌هاي‌ قرمز عمان‌

تصنیف " در ملک ایران "با صدای هنگامه اخوان

2008-05-09T17:27:00.002+04:30

تصنیف "در ملک ایران " شعر از زنده یاد امیر جاهد

آهنگ از شادروان علی اکبر شهنازی در " دشتی "

وصدای دلنشین خانم هنگامه اخوان

دانلود تصنیف

در ملک ایران ، وین مهد شیران

تا چند و تا کی ، افتان و خیزان

داد از جهالت خدا که قدر خود ندانیم

در زندگانی چرا شبیه مردگانیم

که با چشمان بینا به کوره ره روانیم
ز معرفت دوریم

به جهلُ مستوریم

به مجمع جهانیان چو عضو رنجوریم
ایرانی بد از اول جهانگیر

نی در کشمکش تسلیم تقدیر

حرف حسابی زده از نوک شمشیر

کجا شد آن ندای عیش دیروز

که در شما خموش گشته امروز
ز علم و تدبیر شما نظام و شمشیر شما

فتاده بد کار جهان به دست تقدیر شما به دست تقدیر شما
عصری که دنیا در انقلاب است

با نور دانش در پیچ و تاب است

در مهد سیروس این خواب سنگین بس نا صواب است
بیدارُ باید دمی شدن از خواب غفلت

تا دورُ گردد همی ز ما ادبار و ذلت

تو ای بیچاره ملت

غریق جهل و غفلت
ز جای خود خیزید

به هم بیاویزید

به جای اشک تر ز آستین گهر ریزید
غم تا چند فغان و ناله تا کی

با ذلت کنی عمر گران طی

کی بوده زیبنده نسل جم و کی

چنین خموشی و فسرده خونی

برون سپیدی و سیه درونی
کجا کند چاره تیغ فغان و فریاد دریغ

به زعم جاهد برگو که را بود دست ظفر

که باشدش پای گریخت

ساعتي در خدمت جناب رشوند و خانواده ايشان

2008-05-04T06:48:00.000+04:30

"نگين " دختر آقاي رشوند

آقاي رشوند نويسنده و مدير وبلاگ "هرانک "
14 ارديبهشت امسال روز خوبي بود .ساعتي در خدمت جناب رشوند و خانواده ي محترمشان بودم .
شاديهاي کودکانه "نگين " هم به خانه سوت و کور من نشاط بيشتري داده بود .
از همه جا سخن بود مخصوصا از " الموت " و زيبائيهاي آن و رسمهاي مردمش .
از وبلاگ نويسي گفتيم و مسائل مربوط به آن .
و اين که نويسنده ي وبلاگ اگر هدفي عرفاني داشته باشدو در اين راه قدم بردارد وبلاگش غني تر مي شود
پرداختن به مسائل روز مره مخصوصا از نوع سياسي آن سطح کار را تنزل مي دهد .
از خودمان هم گفتيم وشنيديم .
من و آقاي رشوند دوستان اينترنتي هستيم و از طريق وبلاگ نويسي يکديگر را شناخته ايم .
مي بينيد که اينتر نت اصلا بد نيست .
آقايي گفته بودند اينتر نت بسيار بد است " انسان پاي آن پاک مي نشيند و نجس بلند مي شود" .
من نمي دانم که ايشان کجاها مي رفته که چنين اتفاقي برايش مي افتاده است !
من از اين که دوست خوبي مثل آقاي رشوند پيدا کرده ام خيلي خوشحالم .
براي ايشان و خانواده ي محترمشان آرزوي بهروزي و پيروزي دارم .

روز جهانی کارگر و روز معلم

2008-05-01T17:18:00.003+04:30

از این همه دروغ خسته شدم . از این همه وعده ها یی که عملی نمی شوند حالم به هم می خورد . هر سال در این روزها هرکس از مسئولین مملکتی تریبونی پیدا می کند در مورد معلم و کارگر داد سخن می دهد ولی دریغ از یک قدم عملی . انگار مسئولین عادت کرده اند به این که باید یک حرفهایی بزنند و مردم هم عادت کرده اند که باید به آن حرفها دلخوش باشند و انتظار عملی شدن آن وعده ها را هم ندارند .
تا دلتان بخواهد در این روزها وعده و وعید از مسئولین می شنوید و باز سال دیگر هم تکرار همانها را از دهان همان آدمها یا از دهان جانشینان آنها دوباره می شنوید .
انگار آنها حرفهای سال قبلشان را از یاد برده اند و مخاطبانشان هم فراموش کرده اند که سال گذشته چه شنیده اند .

از سال 58 که در جمهوری اسلامی ایران اولین روز جهانی کارگر برگزار شد 30 سال می گذرد .در این مدت جمعیت کارگری ایران رشد زیادی داشته است .تعداد کارخانجات و محلهایی که کارگران در آن مشغول کار هستند اضافه شده والبته تعداد زیادی هم از این محلها تعطیل شده است . جامعه کارگری ایران هنوز نتوانسته به یک انسجام قابل قبولی برسد .هنوز تشکلهای کارگری به رسمیت شناخته نمی شوند .هنوز کارگران حق اعتراض و اعتصاب ندارند . هنوز قانون کاری که مدافع حقوق کارگران باشد وجود ندارد .

شعار هایی که مسئولین جمهوری اسلامی در آنروز ها میدادند در روز های اخیر از آرشیو تلویزیون بیرون آمده و روی صفحه تلویزیون ظاهر می شود .

همیشه می گفتند و هنوز هم می گویند که نگاهشان به انسان و بویژه زحمتکشان نه مثل جوامع سوسیالیستی ست و نه مثل جوامع سرمایه داری . چیزی بهتر از این ها به مردم عرضه خواهند کرد اما گذشت 30 سال نشان داد که شعار هایی که زمینه عملی ندارند چه زود مثل حبابهای روی آب می ترکند و از بین می روند و تو خالی بودنشان آشکار می شود.

ای کاش این حرفها به نام دین زده نمی شد .

قوي زيبا

2008-04-26T22:48:00.001+04:30

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد

فریبنده زاد و فریبا بمیرد

شب مرگ تنها نشیند به موجی

رود گوشه ای دور و تنها بمیرد

در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب

که خود در میان غزلها بمیرد

چو روزی ز آغوش در یا بر آمد

شبی هم در آغوش در یا بمیرد

تو دریای من بودی آغوش وا کن

که می خواهد این قوی . زیبا بمیرد

سراینده اشعار فوق دکتر حمیدی شیرازی ست و
خواننده تصنیف زنده یاد عباس مهر پویا.
عباس مهر پویا متولد 1306 و درگذشته خرداد 1371 است .
تصنیف مرگ قو اولین تصنیف مهر پویاست
روانش شاد
دانلود تصنیف

ابرکوه

2008-04-20T22:54:00.000+04:30

يخچال خشتي ابرکوه مربوط به دوره قاجاريه
دورگنبد 64 متر
ضخامت ديوار 3 متر
عمق انبار يخ 4 متر
ارتفاع 22 متر

محراب مسجد جامع ابرکوه مربوط دوره ايلخاني

قسمتي از گچبريهاي محراب

سرو ابرکوه با قدمتي چند هزار ساله
ابرکوه ويژگيهايي منحصر به فرد دارد .
يکي از اين ها مسجد جامع شهر است .
بسيار براي من عجيب بود که محراب مسجد در جهت قبله نبود .
خادم مسجد مي گفت اين محراب به طرف مسجد الاقصي ست که بيشتر به شوخي شبيه است تا واقعيت .
و در مسجد محراب ديگري هم بود که جهت قبله را نشان ميداد ولي نه با قدمت محراب اصلي .
من با ديدن محراب مسجد و وضع نه چندان مطلوب شهر اين بيت به ذهنم رسيد که :
بدبخت اگر مسجد آدينه بسازد
يا سقف فرود آيد و يا قبله کج آيد .
حدس ديگري هم مي توان زد که معمار مسجد اصلا جهت قبله را درست تشخيص نداده و محراب را ساخته است .
يا اين بيت را از زنده ياد "اخوان " باخود زمزمه ميکرده که :"قبله گو هر سو که خواهي باش " !
به هر صورت پديده ي عجيبي ست و در نوع خود بي نظير .
ديگر اين که هيچ ارگان دلسوزي در اين شهر نيست که از سرو چند هزار ساله اش محافظت کند .
اطرافش بسيار کثيف بود و آدمها هرچه مي خواستند مي توانستند با سرو و اطرافش انجام دهند .
اما همه اينها يک طرف و جفايي که در حق عزيز الدين نسفي در اين شهر رفته طرف ديگر .
درجستجويي که انجام دادم به يک وب سايت بسيار خوب رسيدم به نام " راه کمال " .
مقاله اي جامع در باره نسفي دارد که مي توانيد در اينجا ببينيد .

عزیز الدین نسفی را در ابرکوه نمی شناسند

2008-04-18T22:54:00.002+04:30

از اصفهان که به طرف شیراز حرکت کردم قصدم این بود که حتما در بین را سری به ابرکوه بزنم و به زیارت قبر عزیز الدین نسفی بروم .

جاده اصفهان به شیراز خیلی شلوغ بود و نمیشد تند برانم .بالاخره به دوراهی ابرکوه رسیدم و واردجاده باریکی شدم که به یزد می رفت و بین راه ابرکوه بود .

شوقی داشتم که به زیارت عزیز الدین نسفی میروم .مثل این بود که زنده است والبته برای من زنده می نمود .باخودم زمزمه می کردم :"بدان ای درویش " که در کتاب انسان کامل این عبارت را از او خیلی میخوانید .

به ابرکوه رسیدم .مثل همه شهر ها در ایام نوروز ستاد راهنمای مسافرین هم در شهرداری ابرکوه اعلام موجودیت می کرد ولی کسی برای راهنمائی نبود .

دور میدان شهر یک تابلو بود که جهت مقبره عزیز الدین نسفی را نشان می داد ولی به آنطرف که رفتم خبری از مقبره نبود .

تصمیم گرفتم از اهالی شهر بپرسم . از مغازه دارها از عابرین محلی ازآدمهای مسن و از جوانها از هرکه پرسیدم اظهار بی اطلاعی می کردند

همه می گفتند ما چنین کسی در اینجا نداریم ووقتی تابلو راهنما را نشان میدادم بازهم جوابشان همان بود .

همه میدانستند "خانه آقا بزرگ " کجاست ولی قبر عزیز الدین نسفی را نمی دانستند کجاست .

جالب ست که در این شهر خیابانی بنام "نسفی " وجود دارد ولی مقبره عزیز الدین نسفی در این خیابان نبود .

دوباره به شهرداری برگشتم تا ببینم این تابلو به کجا اشاره می کند .با کلی در زدن وحاج آقا حاج آقا گفتن بالاخره یک نفر پیداشد .

ولی اوهم نمیدانست مقبره عزیز الدین نسفی کجاست .اما خدا خیرش بدهد به منزل رئیسش تلفن زد و گوشی را به من داد .مثل این که مخاطب تلفنی من تنها کسی بود که در ابرکوه می دانست قبر عزیز الدین نسفی کجاست . نشانی را داد . در انتهای یک کوچه در خیابان اصلی شهر و البته با عنوان " مقبره پیر حمزه سبز پوش " .

دوباره

بنایی از خشت و گل که قدمتش به قرن ششم هجری میرسد .
ولی دوران زیست وفعالیت عزیز الدین نسفی در سیر و سلوک و تالیف و تصنیف سده هفتم هجری بوده است .
در این بنا بسته بود و داخلش را هم نمیشد از جایی دید .

این صورت قبر در اتاقی بود که پنجره اش در عکس بالا دیده می شود
نمی دانم مربوط به عزیز الدین نسفی هست یا نه .
برخی از آثار نسفی را ذکر می کنم :
1-مقصد الاقصی
2-زبده الحقایق
3-کتاب التنزیل
4-انسان کامل
5-منازل السائرین
6-اصول و فروع
7- کشف الحقایق

زيبائيهاي پرندگان

2008-04-18T15:10:00.001+04:30

تماشای پرندگان آرامش بخش است .باور نمی کنید ؟

یک باغ پر از پرند ه های زیبا را

اینجا

ببینید

.

در ميان همه پرندگان موجود در باغ پرندگان به گمان من قو ي سياه از همه جذاب تر بود

طاووس چه سفيد و چه رنگي مخصوصا وقتي که پر هاي دمش را باز مي کند جلوه خاصي دارد

زيبائيهاي ميدان نقش جهان

2008-04-17T15:31:00.001+04:30

در روزهای عید باز دید مکانهای تاریخی دشواریهای خاصی دارند .

طولانی بودن صف خرید بلیط یکی از این مشکلات است .بعد که وارد محل می شوی انبوه جمعیت باز دید کننده مشکل دیگر ست .

نه می توانی در محل با خودت خلوت کنی و بروی به دورانی که آن بنا ساخته شده و بروی به عمق زیبائیهای اثری که پیش رویت هست و نه می توانی عکسی بگیری که مزاحم نداشته باشی .

اگر بخواهی شاهکارهای هنری اصفهان را ببینی باید برای هرکدامشان یک روز وقت بگذاری و این امکان پذیر نیست مگر به این قصد در اصفهان ساکن شوی.

شاهکار های هنری مساجد اصفهان محرابها هستند و سازندگان آنها پای اثر خودرا امضا می کرده اند .

فقط مساجد هستند که از تخریب و دستبرد تا اندازه ای مصون مانده اند .بقیه مکانها مورد تعرض قرار گرفته اند عمارتهایی نظیر عالی قاپو و چهل ستون بعد از انقلاب بیشتر مورد هجوم افراطیون مذهبی واقع شده اند .

اگر این چند تا مسجد در اصفهان نبودند اصفهان هم سرنوشتی مانند شیراز و تخت جمشید پیدا می کرد .

بقیه عکسهای مکانهای تاریخی اصفهان را در اینجا ببینید

زیبائی شبهای زاینده رود

2008-04-13T21:21:00.003+04:30

نمائی از سی و سه پل و اطراف آن در آخرین شب سال 86

نمائی از پل خواجو در همان شب

روز پر کاری را در ابیانه گذراندم . می خواستم همه جا را دیده باشم برای همین زیاد خسته شدم .
بعد که به اصفهان رسیدم تازه اول خسته شدن بود .
شب سال نو باید دنبال جایی می گشتم که بتوانم چند روزی در اصفهان ساکن شوم .
خیلی گشتم تا بالاخره محل مناسبی پیدا کردم .یک هتل آپارتمان نسبتا خوب و البته با نرخ شب عید .
وقتی دنبال جا می گشتم به دوتا خانم هم برخوردم که خانه هایشان را به مسافران اجاره می دادند .
ولی هم گران تر بودند و هم امکاناتشان کمتر !
ساعت حدود 5 بعد از ظهر بود که موفق شدم نهار بخورم .
این همه خستگی جز با قدم زدن در ساحل زاینده رود برطرف نمی شد .
جای دوستان واقعا خالی بود .
ایام دیگر نمی دانم ساحل زاینده رود تمیز هست یانه ولی این روزها که من بودم قابل قبول بود.
این که چقدر خوب بود و چقدر خوش گذشت نمی گویم ولی برایتان آرزو می کنم شبی یا شبهایی دربهار را درکنار زاینده رود قدم بزنید و لذت ببرید و البته جای مرا هم خالی کنید .

ابيانه

2008-04-10T12:09:00.002+04:30

از کاشان به ابیانه رفتم .

تابه حال به ابیانه رفته اید ؟ اگر نرفتید توصیه می کنم حتما برای خودتان یک برنامه سفر به ابیانه تنظیم کنید .

در و دیوار از گل سرخی ست مخصوص خود ابیانه .با ماندگاری زیاد .

ابیانه روستا نیست .اما درتقسیمات کشوری آنرا با عنوان روستا می شناسند و در فهرست آثار ملی هم باعنوان روستا به ثبت رسیده است .

در ابیانه هم آثار اسلامی می بیند و هم آثار قبل از اسلام .

به یک تعبیر آبیانه "پلکانی به درون تاریخ " است .

من یک روز بهاری در ابیانه بودم .

آفتاب درخشان وزیبائی خاص روستا شکوفه های درختان و چهرهای زیبای زنان و مردان سالخورده روستا و هوای پاک ولطیف روزی به یاد ماندنی برایم بوجود آوردند .

در ابیانه کمتر به چهره جوانی بر می خوری مثل بیشتر روستاها جوانها به شهر رفته اند .

من در جاهای قدیمی بیشتر از درها و پنجره ها عکس می گیرم .

سازندگان در ها و پنجره های ابیانه هنرمندان چیره دستی بوده اند.با تماشای عکسها مطمئنم شما هم نظر مرا تایید می کنید .

اگر می خواهید عکسها را در اندازه واقعی ببینید روی آنها کلیک کنید.

ابيانه در ويکيپديا
ابيانه در آفتاب
و عکسهاي ديگر من از ابيانه

عکسهايي از "خانه بروجرديها "

2008-04-07T23:01:00.000+04:30

بقيه عکسها را اينجا ببينيد

خانه های تاریخی کاشان

2008-04-07T21:59:00.002+04:30

خانه های تاریخی کاشان بیشتر مربوط به دوره قاجار هستند واز دوره زندیه هم یکی دو خانه تاریخی وجود دارد .

آنچه باعث حفظ این خانه هاشده عدم رطوبت ست که یکی از ویژگیهای شهر های حاشیه کویر ست .

در یکی از این خانه ها که از سطح خیابان خیلی پائینتر بود هیچ اثری از رطوبت دیده نمیشد . وقتی به سرداب خانه هم رفتم باز هم رطوبتی وجود نداشت وجای بسیار سردی هم بود .

واقعا دمای سرداب به بقیه خانه چند درجه ای تفاوت داشت .

از همه خانه ها زیباتر خانه بروجردیها ست .نقاشیهای این خانه زیر نظر استاد کمال الملک انجام شده است

این خانه ها قصه های ناگفته زیادی دارند .

شادیها و تلخکامیهای ساکنان آنها درون خانه ها مدفونند . اما وقتی دراین خانه ها راه می روی و درو دیوارشان را تماشا می کنی حرفهائی دارند که برایت آشناهستند . با این خانه ها به زمانهای زیاد دور نمیروی . قاجاریه که همین نزدیکی ست هنوز آثارش را با تمام وجودت حس می کنی . به باغ فین که میروی احساس می کنی خون امیر کبیر هنوز در حمام این باغ جاریست .

دسیسه های انگلیسیها و روسها و نوکران آنهارا به چشم می بینی . ستمی که براین مردم رفته است به این زودی از خاطر نمی رود

و اینها باعث می شوند که خانه های تاریخی بجامانده از دوران قاجار را بیشتر درک کنی . درعین حال خانه همیشه محل آرامش بوده و علیرغم همه این ناملایمات در این خانه ها احساس آرامش هم می کنی .این آرامش را مدیون هنر هنرمندان این مرزوبوم هستی .نقاشیها یک جور تورا با خود می برند .گچبریها جور دیگر .چشم انداز خانه ها به تو یک نوع آرامش می دهند و شیشه های رنگی زیبا طور دیگر آرامت می کنند .

خانه احسان را در این آدرس ببینید :

http://www.ehsanhouse.com/

عکسهای مرا هم در پست بعدی ببینید .

تابلوهای نقاشی " منوچهر شیبانی "

2008-04-05T22:51:00.002+04:30

سفرم را از کاشان شروع کردم .روز اول به یکی از خانه های قدیمی سر زدم : "خانه ی احسان "

در کاشان خیلی از این خانه های قدیمی را باز سازی کرده اند و دست بخش خصوصی هم هست .البته در سازمان میراث فرهنگی به ثبت رسیده . به نظر من کار خوبی آمد .هم یک محل فرهنگی ست و هم در ایامی که مسافر زیاد میرود به کاشان برای اسکان هم مورد استفاده قرار می گیرند . این کار را در یزد هم کرده اند .

به هر حال در خانه احسان با تابلوهای نقاشی زنده یاد " منوچهر شیبانی " مواجه شدم .چهار تا عکس از این تابلوها برایتان گذاشته ام .

راستش را بخواهید هیچ انتظار دیدن این نقاشی ها را در این مکان نداشتم . دیگر دیدار از خانه قدیمی را ازیاد برده بودم و به این تابلوها فکر می کردم . برداشت شما از این نقاشیها چیست ؟ من که هروقت به آنها نگاه می کنم کمی تنم می لرزد .

سلام عزیزانم

2008-04-04T14:55:00.002+04:30

سلام
سال نو همه تون مبارک
من از سفر برگشتم بایک بغل گل که تقدیم می کنم .این گلهارو از شیراز و لار وبندر عباس براتون آوردم .
فعلا با این گلها خوش باشین تا بعد سفر نامه براتون بنویسم.
شاد شاد شاد باشید

هزار د ستا ن در چمن غوغا کرده اند

2008-03-13T16:08:00.001+03:30

برای امروز تصنیف زیبای هزار دستان باصدای استاد شجریان را انتخاب کرده ام .
شعر و آهنگ این تصنیف از زنده یاد امیر جاهد و در دستگاه چهار گاه ساخته شده است.خواننده اول این تصنیف قمر الملوک وزیری ست .
هزار دستان به چمن دوباره آمد به سخن
که ای خسته از رنج دی ببین جشن گلهای من
بکن دل ز نقدینه جان بنه در کف می فروش
کنار گل و لاله دوجامی بزن
بنوش و چشم از مهر و مه بپوش مکش منت آسمان به دوش
مده دست به دست بی نمک نمک جز لب با نمک
مخالف :
جزای کردار ستم پیشگان دهد نفخه صور
دوای درد دل دلدادگان بود شور نشور
بسوزد از شر بشریکسر خشک و تر نماند آخر زین حیوان اثر
نیرزد این جهان بدین که بهر دل دل شکنی برون کنی پیرهنی از تنی
مکن این طنازی باما عبث به خود می نازی جانا
ازین بلند پروازی دانم کاخر شکار بازی جانم
همه شب سر بردن به یک دل دوجا نگران کاین دوران نماند به جا
مویه :
تو مشو مایه آوارگی دست من و دامان تو
بنما چاره بیچارگی ما و عهد وپیمان تو
فرود:
ریشه گر حاصلش این بار نیست تومده لاله دگر خار نیست
جاهد این میکده را آب گرفت کس در این معرکه هشیار نیست
شاد شاد شاد باشید !

بهار دلکش رسید

2008-03-10T21:56:00.003+03:30

یازده روز غایب بودم .می آمدم ولی آنقدر دلتنگ بودم که دستم به نوشتن نمی رفت .دهه آخر ماه صفر هم بود .
البته کارهائی هم داشتم . امتحان هم داشتم .
پیری و معرکه گیری ! در این سن تصمیم گرفته بودم سولفژ بخوانم و با وسواسی که در یادگیری دارم باید خیلی وقت می گذاشتم . به هر حال هرچه بود تمام شد .
حالا کمی سر حال هستم .
می خواهم به استقبال نوروز بروم .
با تصنیفی از زنده یاد عارف قزوینی آغاز می کنم به نام "بهار دلکش " که آقای شجریان خوانده است
بهار دلکش رسيد و دل به جا نباشد
از آنکه دلبر دمي به فکر ما نباشد
در اين بهار اي صنم بيا و آشتي کن
که جنگ و کين با من حزين روا نباشد
صبحدم بلبل بر درخت گل به خنده مي گفت
نازنينان را، مه جبينان را، وفا نباشد
اگر که با اين دل حزين تو عهد بستي، عزیز من، با رقيب من چرا نشستي
چرا دلم را، عزيز من، از کينه خستي
بيا در برم از وفا يک شب
اي مه نخشب
تازه کن عهدي، که بر شکستي

دانلود ترانه

من عشق را دوست دارم

2008-02-28T22:21:00.002+03:30

من روز را دوست دارم .شب را نه !

من روشنائی را دوست دارم . تاریکی را نه !

من شادی را دوست دارم . غم را نه !

من گرما را دوست دارم . سرمارا نه !

من سفیدی را دوست دارم . سیاهی را نه !

من زندگی را دوست دار م . مرگ را نه !

من عشق را دوست دارم

عقل را نه !

مامور و زن قسمت آخر

2008-02-26T23:34:00.000+03:30

ناگهان در بین ره مامور را
تلفن همراه آمد در صدا
یک نفر درپشت خط از راه دور
گفت با مامور کای مرد غیور
این چه برخوردی ست که مورد پرد
مرده شور این طرز ارشادت برد
از چه زن را ول نمودی در فراق
انکر الاشخاص عندی ذوالچماق
تو برای وصله کردن آمدی
نی برای مثله کردن آمدی
ما برون را بنگریم و قال را
منتها یک خورده ای هم حال را
این زنی که این چنین پراندی اش
فاسد و فاسق پس آنگه خواندی اش
هیچ می دانی که خیلی زود زود
او فرار مغز ها خواهد نمود !؟
این فضای اجتماع حالیه
گرچه هرچه بسته تر تر عالیه
مصلحت می باشد اما بعد ازین
باز گردد یک کمی مانند چین
پس به محض قطع این تلفن بدو
دامن زن را بگیر و گو مرو
دامنش را گر گرفتی در مسیر
در حد شرعیش اما تو بگیر
رفت مامور از پی زن با دلیل
گرچه در ظاهر بسان زن ذلیل
دید زن را در خیابان صفا
رفت پیشش گفت اورا خواهرا
بعد از اینها ترک قیل و قال کن
با خدا هر طور خواهی حال کن
توی هیچ آداب و ترتیبی مکوش
هرچه می خواهد دل تنگت بپوش

مامور و زن قسمت دوم

2008-02-25T18:30:00.002+03:30

حال بشنوید سخنان مامور را :

گفت مامورش که ای زن کات کن

کمتر از این خلق عالم مات کن

چیست این لاطائلات و ترهات

حاسبو اعمالکم قبل از ممات

بوی کفر آید ز کل جمله هات

این چه ایمانی ست ارواح بابات

تیپ تو بوی تساهل می دهد

نفس آدم را کمی هل می دهد

حرفهای تو خلاف عفت است

بد تر از ایمیل و یکصد تا چت است

آنچه کلا عرض کردی نارواست

مفسد فی الارض بودن هم خطاست

با خدایت مثل آدم حرف زن

گر که قادر نیستی اصلا نزن

از خدا چی چی تصور می کنی

کاینچنین با او تغییر می کنی

شل حجابا دین ادا اطوار نیست

جای مانتو کوته سرکار نیست

باید آموزی کمی علم کلام

حق همین باشد که گفتم والسلام

چون به پایان آمدش مامور حرف

از خجالت آب شد زن مثل برف

گفت کای مامور حالم زار شد

از مرام خود دلم بیزار شد

حرف تو هرچند توی خال زد

در نگاهم لیک ضد حال زد

از سخنهای تو من دپرس شدم

گر طلا بودم دوباره مس شدم

من پشیمان گشتم از ایمان خود

می روم اکنون به کفرستان خود

بعد از این ریلکس می گردم دگر
کاملا برعکس می گردم دگر
پس سر خود را گرفت و گشت دور
بادلی آشفته و چشمی نمور

مامور و زن قسمت اول

2008-02-24T21:35:00.003+03:30

شعر طنزی که تقدیم می شود را دوسال قبل از دوستان به صورت یک فایل صوتی دریافت کردم .نه می دانم شاعرش کیست و نه این که آن دوست از کجا پیدا کرده است .هر چه هست شاعر پا در کفش مولانا کرده و اوضاع اجتماع خود را به نظم در آورده است .چون مطلب طولانی می شود آین شعر را در سه قسمت می نویسم .
قسمت اول گفتگوی زن است با خدای خودش :
مامور و زن
دید ماموری زنی را توی راه
کو همی گفت ای خدا و ای اله
تو کجایی تاشوم من همسرت
وقت خواب آید بگیرم در برت
تاب پوشم بهر تو با استریچ
جای می نوشم به همراهت سن ایچ
پا دهد صندل برایت پا کنم
تا خودم را در دل تو جا کنم
زانتیایت را بشویم روز و شب
دا خلش بنشینم از درب عقب
در جلو آن که نشیند آن تویی
در حقیقت صاحب فرمان تویی
گر تو خواهی شال بر سر می نهم
گر تو گویی موی را فر می دهم
موی سر مش می زنم ار بهر تو
یکسره حتی به وقت قهر تو
از برای توست کوته آستین
پاچه ی شلوار من هم همچنین
غیر یک کیلو النگو توی دست
پای من بهر تو پر خلخال هست
بهر تو مالم به صورت نیوآ
یک گرم یا دو گرم یا این هوا
ادکلن بر خود زنم پیشت مدام
تا که بوی گل بگیرد هر کجام
می روم حمام گرم کوی تو
می زنم سشوار رو در روی تو
گر که حتی مو نباشد بر سرم
من کله گیس از دبی فورا خرم
ای فدایت ریمل و بیگودی ام
وی فدایت لنز و عینک دودی ام
من برای توست گر رژ می زنم
گر جز این بوده ست کمتر از زنم
از برای توست این رژ گونه ام
ور نه بهر غیر دیگر گونه ام
خاک پای توست خط چشم من
تا در آید چشم هر مرد خفن
لاک ناخنهام ناز شست تو
ناخن مصنوعی ام در دست تو
بهترین ها را پزم بهر غذا
پیتزا و شینسل و لازانیا
با دسر بعدش پذیرائی کنم
همرهش یک استکان چایی کنم
ای به قربان تو هرچه با کلاس
می شوم خوش تیپ بهرت از اساس
بهر تو تیپ جوادی می زنم
گر نخواهی تیپ عادی می زنم
گر که گویی این کنم یا آن کنم
من دقیقا ای عزیز آنسان کنم
من برایت می شوم اند مرام
گر که باشد سایه ی تو مستدام
کاش می شد من ببینم رویکت
وا کنم گل سر زنم بر مویکت

سلامی دوباره

2008-02-24T21:26:00.002+03:30

مثل این که گوگل از خر شیطون پایین اومده و دوباره به کاربران ایرانی اجازه میده صفحه مدیریت بلاگ اسپات رو بدون زحمت باز کنند و صفحه نظرات هم باز بشه .

خوب بعد از پیروزی هسته ای این خبر خوبی بود که امروز دریافت کردم .حالا دوباره هوس کردم بیام اینجا .

حداقل تامدتی مطالبی رو که در پرشین بلاگ می نویسم اینجا هم میذارم .تا دوستانی که به اینجا سر می زنند دست خالی بر نگردند و از لاطائلات و ترهات من بی بهره نمانند تاببینم چه می شود .اگر این وضع ادامه پیدا کرد برمیگردم به همین بلاگ اسپات .چرا که الحق و الانصاف امکانات خوبی داره .

هیچوقت این چنین شاد ما ن ندیده بودمش

2008-01-25T10:36:00.000+03:30

پدرم را می گویم .هیچوقت اینقدر شادمان ندیده بودمش .

میگفت استخاره گرفتم با قرآن .آمد که : عطا کرده می شوید .ظاهرا ترجمه تحت اللفظی آیه شریفه بوده است .

این بود که با دل قرص و محکم آمده بود و مطمئن بود که پسرش را می بیند . آخر نزدیک یکسال بود که ملاقات نداشتم .

عید آن سال که ملاقات نداده بودند واو هم که قبل از عید فقط یک بار توانسته بود به ملاقاتم بیاید و آ ن روز هم پنجم بهمن 54 بود .

9 ماه بود که محکومیتم تمام شده بود وبه اصطلاح زندانیهای سیاسی آن زمان "ملی کشی " می کردم .

از فروردین 54 هر زندانی که محکومیتش تمام میشد می بردنش زندان اوین ودوباره قرار بازداشتی که نخوانده باید امضا می کرد با همان اتهام "اقدام علیه امنیت کشور " باضافه "بیم تبانی" که تازه به آن اضافه کرده بودند. و تازه دوران ملاقات ممنوعی را آغاز می کردی که معلوم نبود کی تمام میشود. به این دوران می گفتند " ملی کشی " .

من هم 9 ماه بود در این دوران بودم .

روز 5 بهمن نزدیک ظهر بود که بردنم نگهبانی و گفتند آزادی !

در پوست خودم نمی گنجیدم . نزدیک 2 سال بود زندان بودم .کفشهایم پاره شده بودند .به من یک جفت دمپائی دادند .گفتم خانه ام مشهد ست و مرا از مشهد آوردند تهران پول هم ندارم که بروم .45 تومان پول هم دادند .رسید پول و دمپائی را گرفتند وآوردنم نزدیک متل اوین و آزادم کردند .

من هم یک راست آمده دانشگده علوم دانشگاه تهران . با دمپائی آنهم تو زمستان .

دوستانم را دیدم و گفتند پدرت آمده تهران .اگر نرفته باشد تو یکی از مسافرخانه های کوچه مروی باید باشد.

رفتم کوچه مروی .وسطهای کوچه بود که همدیگر را دیدیم . پیرمرد به پهنای صورتش اشک می ریخت و می خندید .

همه اش تکرار می کرد استخاره ام میگفت : عطا کرده می شوید .

من پنجم بهمن ماه را خیلی دوست دارم .

استاد احمد آشور پور در گذ شت

2008-01-13T21:47:00.000+03:30

احمد آشور پوردر سال 1296 در انزلی بدنیا آمد .خودش می گوید از 22 سالگی شروع به خواندن کرده است.در موسیقی غنی گیلان زمین با استفاده از ریتم والس سبک نوی را در موسیقی این خطه ارائه نمود .اغلب ترانه های آشور پور با دو گویش فارسی و گیلکی ارائه شده است .من با نغمات دلنشینی که از آشور پور به جا مانده است خاطرات خوشی دارم ."زهره " اش را در کوه دسته جمعی میخواندیم وقتی که راه می رفتیم و "خروس خوان " ش را وقتی دور آتش نشسته بودیم
چند سالی هم هست که روز اول سال نو را با ترانه "نوروز "ش آغاز می کنم .

روانش شاد
سال گذشته وقتی برای رسیدن نوروز ترانه های بهاری را در وبلاگ "فقط برای تو " قرار میدادم یک روز هم ترانه نوروز آشور پور را گذاشتم و از بینندگان وبلاگم خواستم که اگر کسی در مورد استاد آشور پور اطلاعی دارد مرا هم در جریان بگذارد .با محبتی که جناب علیخانی نمودند من با وبلاگ "تادانه " ی ایشان آشنا شدم که گنجینه ای ست هم در مورد استاد آشور پور و هم در دیگر زمینه های ادبی . عکس بالا هم از تا دانه است
برای دانلود ترانه ها روی آنها کلیک کنید

خدا مارو میشناسه که برامون کم برف میفرسته

2008-01-08T22:15:00.000+03:30

واقعا باید با کمی برف که میگن نعمت خداونده همه چیز تو مملکت ما به هم بریزه ؟

قدیم برف زیادی می بارید و مشهد هم شبهای سرد تری رو می گذروند اونقدر سرد میشد که وقتی از خونه بیرون میرفتم سبیلهام یخ می زد ند . ولی فقط مدرسه های ابتدائی تعطیل می شدند .هیچوقت دبیرستا ن من برای سردی هوا تعطیل نشد .هیچوقت دانشگاه تهران قبل از انقلاب برای سردی هوا تعطیل نشد

اما مثل این که دولتمردان ما حالا کاری ندارند جز این که تا کمی هوا سرد شد همه جا رو تعطیل کنند

بابا در کشورهای دیگه هم هوا که سرد میشه و یک چند سانتی متری برف می باره اینجور همه چیز به هم می ریزه ؟

همه جا رو دولت تعطیل می کنه ؟

دور از جون شما میگن خدا خر رو شناخته که بهش شاخ نداده .خدا هم مارو شناخته که کم برامون برف میفرسته

اما از این حرفا گذشته دیشب واقعا هوا سرد بود

امروز صبح که برای خریدن نون از خونه بیرون رفتم یاد شعر " خوان هشتم و آدمک " زنده یاد اخوان افتادم که میگفت

یاد آمد

هان

داشتم می گفتم

کان شب نیز

سورت سرمای دی بیدادها می کرد

و چه سرمائی

چه سر مائی

باد برف و سوز وحشتناک

لیک خوشبختانه آخر سر پناهی یافتم جائی

گرچه بیرون تیره بود و سرد همچون ترس

قهوه خانه گرم و روشن بود همچون شرم

گرم از نفسها

دودها

دمها

و فزونتر زاد دگرها

مثل نقطه مرکز جنجال

از دم نقال

با این شعر یادی هم شد از زنده یاد جهان پهلوان تختی که اخوان این شعر را در رثای او سروده است . روان هر دو عزیز شاد باشد

به به چه برفی

2008-01-08T06:51:00.000+03:30

مراببخشید که نتونستم از خودم یک عکس برفی بذارم و این عکس رو که یکی از نقاشیهای خداوند است براتون انتخاب کردم

اصلا امروز همه اش از کارهای دیگرون استفاده می کنم .یک ترانه زیبائی از آلبوم رنگین کمان انتخاب کردم به اسم "به به چه برفی نشست روزمین" .این ترانه قشنگ کاری ست از ثمین باغچه بان . اول متن ترانه

به به ،چه برفی نیشس رو زمین

هنوزم می باره ،بچه ها پاشین

.خونه خیابون مونده زیر برف